Comments on: Het project

By: Joost

Joost — Thu, 19 Feb 2009 05:21:09 +0000

Klopt! En omdat de code waarvan uiteindelijk eiwitten worden gemaakt niet helemaal overeenkomt met wat er op het genoom staat kan dat dus niet in één keer.

By: Annveldkamp

Annveldkamp — Wed, 18 Feb 2009 21:36:33 +0000

onderzoeksvraag welke van deze miljoen kleine stukjes DNA passen pecies op een of meer van deze stukken MRNA die je 8 keer met andere gegevens op je computer hebt gezet. is deze vraag van toepassing op cage de uitleg die je aan het begin van de stage deed Ik hoop oprecht dat je iets moois zult vinden zodat je erover kan publiceren.gef met JLPT Ik hoop dat je de vraag snapt groet Ann Veldkamp

By: Joost

Joost — Thu, 09 Oct 2008 00:02:48 +0000

Als oestrogeen in de cel binnenkomt bindt het aan een oestrogeenreceptor en die kan de productie van allerlei eiwitten regelen. Waaronder eiwitten die de celcyclus (normaal gesproken…) controleren. Als die ineens overgeproduceerd worden deelt de cel zich te vaak – kanker.
Tamoxifen gaat die werking van oestrogenen in borstkankercellen tegen en kan dus als “medicijn” worden gebruikt. Jammer genoeg beschermen oestrogenen in andere weefsels juist tegen kanker en dat wordt óók in de weg gezeten door Tamoxifen. Het verlaagt dus je kans op of de progressie van borstkanker, maar verhoogt juist de kans op (als ik me niet vergis) baarmoederhalskanker.
De hormonen pakken niets in, ze zijn een signaal voor de cel dat ie iets moet gaan doen. In het geval van borstkanker een “fout” signaal…

By: Annveldkamp

Annveldkamp — Wed, 08 Oct 2008 19:31:11 +0000

Wat bedoel je met aan/uitsignalen binnen de cel?Is het dat de cellen ,in het borstweefsel.geactiveerd worden door het hormoon estradiol.En is het zo dat de toegevoegde hormonen de eiwitten inpakken.Ik bedoel het medicijn Tamoxifen.Joost kijk maar of je zin hebt te antwoorden H.gr Ann

By: Joost

Joost — Sat, 20 Sep 2008 02:43:37 +0000

Hai Ann, bedankt voor je berichtje! Ik zal proberen je vragen zo goed mogelijk te beantwoorden.
Het is een MCF-7 cellijn, en het gaat dus om meerdere cellen van hetzelfde type. RNA is in principe enkelstrengs, maar het wil nog weleens dubbelvouwen om een soort pseudo-dubbelstrengs molecuul te worden. Dat maakt voor ons onderzoek in principe niet uit, het zijn toch hele korte stukjes die we bekijken.
Aan de cellen is een hormoon toegediend, en nu onderzoeken we op transcriptieniveau wat het effect is geweest. Dus wat is de cel anders gaan doen op verschillende tijdstippen sinds de behandeling. Inderdaad, ook welke eiwitten ermee ophouden (nouja, correcter gezegd, welke eiwitten niet meer gemaakt worden. Of de reeds aanwezige eiwitten van dat type ophouden te functioneren kunnen we niet zien).
Ik hoop dat het zo een beetje duidelijk is. Langzaam maar zeker wordt het project-stukje steeds uitgebreider door al m’n extra verhalen