We cannot get out. They are coming.
(photo taken in a secret location within the Riken facility)
29 Jan
Eat this (3)
Yummy, yummy, it’s Jelly in Gummy. 
(en het bevat nog 1800 mg collageen ook, dus het is gezond! En ja, het is écht jelly in gummy. Een betere naam hadden ze het niet kunnen geven…)
26 Jan
Liftman
De lift is in onderhoud. 10 bordjes op een rij, zodat je er écht niet per ongeluk langs kunt lopen. En dan ook nog 24 uur per dag een kerel ernaast zetten, voor de zekerheid. En ‘m dan niet eens een knipperstok geven. En dan komt ook nog eens een halfdronken Eivind naast je staan smilen voor de foto. Arme kerel…
25 Jan
Eat this (2)
“… en zonder hem ook maar een enkele schuine blik toe te werpen verkocht ze de lange gaijin een Hello Kitty-broodje. Het broodje dat hij móést hebben, omdat met name de belachelijke etenswaren zijn bezoek aan dit vreemde land zo de moeite waard maakten.”
- onbekende schrijver, “dagboek in 3e persoon”, omstreeks 2009
23 Jan
Melty kiss
Hoe cool is dat? In de winkel op je werk chocolaatjes kunnen kopen die “Melty Kiss” heten.
Gelukkig kan men hier wel tegen dubbelzinnige opmerkingen, want je begrijpt, ik heb melty kisses uitgedeeld alsof het snoepgoed is…
(view full entry for English translation…)
Ik ken mezelf nu al meer dan 23 jaar en nog steeds blijf ik mezelf verrassen. Zelfs op het gebied van pannenkoeken bakken, een vaardigheid waarvan ik altijd placht te denken dat ik hem wel onder de knie had. Kijk, dat de eerste paar pannenkoeken verbrandden bij mijn eerste poging in Japan was natuurlijk niet mijn schuld, maar die van de 100-yen-pan en van het rare elektrische kookstel. En dat mijn tweede serie even werd uitgesteld omdat ik azijn had gekocht in plaats van olie, dat kan de beste overkomen. Ik heb alle stommigheden hier al een keer begaan; wat kan er nú nog misgaan? Maar helaas, assumption is the mother of all fuckups, zo blijkt maar weer.
Wat je hierboven ziet is mijn keukentje nadat ik de uit Nederland meegenomen pannenkoekenshaker had geprobeerd te gebruiken. Het was al twee keer perfect gelukt, prima pannenkoekjes gegeten en op naar de derde. Maar toen sloeg het noodlot toe. Het voor-elke-pannenkoek-nog-even-licht-schudden, wat volgens de verpakking een goed idee is, veroorzaakte wat je op de foto’s ziet. Want de verpakking zei niet dat het een goed idee is om te controleren of het dopje er wel goed op zit…
Slachtoffers: de rechterkant van mijzelf & mijn kleren, de muur, de vloer, mijn tassen op de vloer, de keuken, en… een onschuldig theezakje dat op het verkeerde moment op de verkeerde plaats was. Nouja, weer wat geleerd…
09 Jan
Bruce!
Jawel, dankzij Morana en haar retourtje Hong Kong heb ik nu permanent quality time met Bruce Lee. Hoewel het wel een tikkeltje raar aanvoelt om een gespierd kereltje met een waterhoofd te (be)voelen wanneer ik m’n hand in m’n broekzak steek…
