Ik heb volgens mij al een keer of honderd opgemerkt dat winkelen in Japan een hele belevenis is. Vandaag het begin van de cursus “shoppen op z’n Japans”: Donki en Daiso.
Daiso is een winkel die van alles verkoopt voor 100 yen (105 incl. BTW). Alles? Ja, ongeveer alles. Een soort 100-yen-shop on steroids. Eetstokjes van hout of metaal, planten, bordjes (“WC”, “Privé”, “Niet Roken”, etc.), snoep & frisdrank, cosmetica, frutsels (veel, veel frutsels), puzzelboekjes, hout (!), pennen en potloden, schrijfblokken, agenda’s, en zo nog ongeveer honderd categorieën. Verreweg de leukste Daiso vind je in Harajuku in Takeshita-doori (vergeet die straatnaam maar meteen, want het is de allerdrukste straat in Harajuku dus die kun je moeilijk missen), de andere Daiso’s hoef je daarna niet meer in te gaan want die zijn niet half zo leuk.
Maar dan deze. Don Kihoote (Japans voor Don Quixote), in de volksmond Donki. Die verkopen écht alles, en vaak nog voor spotprijzen ook. Enige nadeel is dat je je weg door honderden Japanners moet ellebogen, maar dat is deze winkelervaring wel waard. Telefoons, hoeden, overhemden, stropdassen, koffers, stofzuigers, kussens, merkhorloges, sieraden? Koop je bij Donki (althans, kun je bij Donki kopen). Gekke hoeden? Donki. Olifantenonderbroek met slurf? Juist, Donki… Koeienpak? Je raadt het al. De gezelschapsspelletjes liggen toepasselijk naast de seksspeeltjes, die paradoxaal genoeg in het hyperpuriteinse Japan een meterslange muur in beslag nemen. Voor lingerie moet je weer een verdieping lager zijn. Jawel, want de Donki in Yokohama heeft maar liefst vijf verdiepingen… Shopplezier gegarandeerd, dat begrijp je.
Ik heb mijn zondag gebruikt om te proberen mijn verzameling spullen die iedere moderne Japanse man nodig heeft compleet te maken. Daarom ben ik sinds vandaag de trotse eigenaar van:
Een Mahjong-spel. Mahjong doen ze hier in plaats van klaverjassen, dus niet de solitairvariant waaraan je nu waarschijnlijk denkt (“memory met de plaatjes naar boven”). Probleem is alleen dat die Mahjong-sets schreeuwend duur zijn (10000 yen, of zo’n 100 euro, is geen uitzondering). Lang leve Donki: 3000 yen. Let ook op het plakkertje “15000 yen” 
 (en als je toch bezig bent de details op de plaatjes te bestuderen, helaas voor mij geldt voor Mahjong-sets blijkbaar “hoe zwaarder, hoe beter”, want een ander plakkertje vermeldt trots dat de set wel 2000 gram weegt)
Teensokken!
En…. een Hello Kitty-onderbroek! 
(zonder slurf, vunzigaards! Ben ik alvast de eerste opmerking in de comments voor… 
)
PS. Hoewel de Japanners Mahjong in dronken toestand (= na 2 biertjes…) kunnen spelen ben ik al een hele avond bezig met het doorgronden van de regels. Voor wie een idee wil krijgen van de moeilijkheden die daarbij komen kijken, google voor de grap eens op “mahjong rules japanese”. Owh mijn homies gaan zooo blij zijn met dit alternatief voor klaverjassen…
May 4th, 2009 at 15:58
Altijd leuk, shoppen!
Ook leuk is, dat zodra je weer in Nederland bent, je dat Mahjong spel met
al je vriendenniemand kan spelen, omdatiedereenniemand weet hoe het moet!May 4th, 2009 at 16:07
Gelukkig spelen ik en
niemandmijn vriendennooitaltijd spellen met onmogelijke spelregels, want dat vinden westomleukMay 4th, 2009 at 16:36
Present. Mocht je in de Donki een 100-yen iphone tegenkomen, I might be interested.
May 4th, 2009 at 20:54
En jij wilt volhouden dat je geen olifantenonderbroek met slurf hebt gekocht? whoehahaha
May 5th, 2009 at 0:01
maar… 3000 is toch meer dan 100 yen? of betaal je per steen?
May 5th, 2009 at 0:05
Ah, maar Donki is geen 100-yen-shop! (vandaar ook Sjirks comment…) Daarom is het bij Donki leuker shoppen dan bij de Daiso, want er is natuurlijk een grens aan wat je voor 105 yen kunt kopen…
En Bart, je zult het waarschijnlijk nooit weten…