Oud en Nieuw schijnt hier onder andere een driedaags vreetfeest te zijn. Naast een familiefeest, een bidfeest en een winkelfeest natuurlijk. Hoe dan ook, m’n lerares Japans had gisteren wat typisch nieuwjaarsvoedsel voor me meegenomen: kuromame (letterlijk en figuurlijk: zwarte bonen). Zoals al het Japanse eten ziet het er niet direct eetbaar uit en moet je het maar gewoon in je mond stoppen en afwachten. Maar in weerwil van hoe ze eruit zien zijn ze ongelooflijk goed te eten! Check de foto en verbaas je over hoe lekker iets dat er zó uitziet kan zijn..!
Al het Japanse nieuwjaarsvoer schijnt trouwens op de één of andere manier geluk te brengen. De redenen daarvoor zijn vrijwel altijd vergezocht: in het geval van kuromame was de reden die mij is verteld, hou je vast, dat als je “mame” twee keer snel achter elkaar uitspreekt het “mamemame” wordt, en dat betekent ijverig, en dus brengen de bonen geluk. Dus. En zo heeft elk van de vele mini-gerechtjes zijn eigen verhaal.
Bij gebrek aan iets beters te doen op mijn bij voorbaat aan de jetlag opgeofferde zondag besloot ik die middag de grootste tempel van Tsurumi (=mijn wijk, “een nare plaats om te wonen, met al die begraafplaatsen daar,” aldus sommige Japanners) op te zoeken, de Soji-ji. Dat ik daar niet eerder naartoe geweest ben! Een heerlijk groot tempelterrein om overheen te struinen, enorme gebouwen en niet teveel mensen. Voor Japanse begrippen vond ik het een oase van rust (dat betekent dat er voor Nederlandse begrippen nog steeds best veel mensen liepen 
), en als ik op een zonnige middag eens zin heb in een stukje lopen zoek ik ‘m zeker nog een keer op!
January 6th, 2009 at 18:35
daar ben ik je voor geweest……:-)
als je vroeg op zondagmorgen gaat, kun je de tempelceremonie bijwonen!
January 9th, 2009 at 22:44
mooie foto’s!
January 15th, 2009 at 9:57
Ah, so you went to Sojiji…..great, I like the temple area. Nice pix ^__^