Japanners hebben geen handtekening. Die hebben een stempel. Alles waar je hier in rode inkt je stempel op zet is net zo rechtsgeldig als bij ons alles waar je je handtekening op zet. Klinkt simpel genoeg, maar laat het even op je inwerken. Want wat als iemand je stempel steelt? Of als je iets moet tekenen… ehm… stempelen, maar je hebt je stempel niet bij je? En… wat als je in dit land komt wonen terwijl je in je eigen land gewend was overal je krabbel op te zetten?
Gelukkig zijn de Japanners extra geduldig als hun gasten ze niet begrijpen – en dat gebeurt nogal eens. In het geval van de stempels is dat ook niet zo verwonderlijk, want voor je daar alle regeltjes en gebruiken omheen kent… Ik zal een poging doen.
Je hebt als goed Japanner meerdere stempels, of hanko. Je alledaagse mag lekker cheap zijn (als je een veelvoorkomende naam hebt kun je ‘m zelfs in de 100-yen-shop halen) en is te vergelijken met een paraaf bij ons. Dan heb je nog een officiëlere, vaak iets groter en geregistreerd bij de overheid. Bij die registratie krijg je dan helemaal een officieel uitziend certificaat en zo.
Op hanko’s staat meestal alleen de achternaam, maar dan is er nog de derde categorie, met zowel voor- als achternaam. Die is zó officieel dat ze hem maar een of twee keer gebruiken in hun hele leven. En voor bedrijven is er nog de vierkante variant.
Het bovenstaande geldt voor de Japanners; voor buitenlanders ligt het allemaal ietsje anders. De meeste dingen mogen we gewoon ondertekenen in plaats van bestempelen. Maar als je het integreren een beetje serieus neemt haal je natuurlijk óók een stempel!
Ehm… in theorie tenminste. Want discriminatie is hier letterlijk in de samenleving ingebouwd. Wat laat je bijvoorbeeld voor naam op je hanko zetten? Doe je het in katakana, dan kan iedereen aan je stempel zien dat ie van een buitenlander is. Maar doe je het in kanji dan is het “nep”… En zet je je voor- of achternaam erop? Maar hoezeer je ook je best doet, veel meer dan amusant vinden de Japanners je poging tot Japans zijn meestal niet…
Hoe dan ook, ik kan natuurlijk niet uit het land van de rijzende zon terugkomen zonder hanko. Ze zullen er misschien van alles over denken, maar het is een kanji-versie van mijn voornaam geworden (letterlijke vertaling: “de weg van warmte en blijdschap”), en een redelijk goedkope: deze was minder dan een tientje; maar de volgende prijsklasse begon bij 50 euro en dat vond ik weer een beetje jammer. Overigens weten de Japanners op het werk volgens mij toch niet wat mijn voor- en wat mijn achternaam is… 
Tot mijn eigen verbazing verstond ik alle vragen die de verkoper me stelde, en twee uurtjes later verliet ik de winkel, 997 yen lichter maar een hanko rijker, en weer een stapje verder op de lange weg (van warmte en blijdschap) naar goed Japannerschap – of tenminste goed immigrantschap.
January 24th, 2009 at 23:50
Japanners houden hun hanko meestal in hun portemonnee en ik hoop voor je dat je die over het algemeen niet vergeet
Als je geregistreerde hanko wordt gestolen kun je hem volgens mij ‘blokkeren’ net als een creditcard.
Zo’n hanko is overigens wel minder fraude gevoelig dan een handtekening. Want een handtekening kun je leren en een stempel moet je maken en aangezien die dingen altijd van steen of ander hard materiaal zijn moet je er dus voor zorgen dat je elke granule in het stempelvlak van die steen op de goede manier nabootst zodat je niet ziet dat het een kopie is, dat is dus onbegonnen werk en daardoor niet lucratief in de meeste gevallen.
Je hebt trouwens ook nog “studio seals” die worden door artiesten gebruikt (zoals calligrafisten en schilders enzo) dat zijn stempels waar meestal een plaatje of een ander symbool op staat en dat hoeven niet perse kanji te zijn.
Je hebt ook nog van die stempels die je bij brieven gebruikt, daar staat dan een groet of wens op ofzo.
Hoe heb jij trouwens je naam in kanji bedacht?
January 25th, 2009 at 4:24
Leuk!
En heeft men dan overal stempelkussentjes liggen of zo?
January 25th, 2009 at 4:59
ik weet nu al wat ik dit jaar van jou voor mijn verjaardag wil krijgen……!
January 25th, 2009 at 23:21
Bij gewone stempels zit het stempelkussentje in de dop dus je hebt altijd inkt als je die stempel hebt.
January 26th, 2009 at 16:54
oooooooooooooooooooooooooooooooh!!!!
sugoi!!
January 27th, 2009 at 6:26
Joost / Z: als je een dergelijke stempel blokkeert, hoe weet de winkel handelaar dat deze stempel is geblokkeerd?
January 27th, 2009 at 12:46
Alleen de mega-officiële stempels voor als je een huis of auto koopt ofzo worden geregistreerd en dus misschien wel gecontroleerd. Dus dan zouden ze in theorie een en ander kunnen opvragen bij de autoriteiten. Maar ja, je kunt wel discussi&eum;ren over wat nou veiliger is maar uiteindelijk zijn ze allebei natuurlijk niet zo veilig… het gaat om het symbool. (daarnaast moet je bij ons bij dat soort gelegenheden meestal toch je ID laten zien)