Donderdag met Bart: Kamakura. De verhalen over dat plaatsje heb je al eens kunnen lezen dus ik zal het nu bij de foto’s laten:
Yokohama’s Chinatown en de Ma Zhu-mevrouw
In Chinatown was ik ook al een keer eerder geweest, en het lijkt erop dat er elke keer dat ik daar langsga er iemand me met zijn geloof wil laten kennismaken. Destijds hebben de Gohonzonners me uitvoerig ingeleid in hun geloof, en dit keer wilde ik Bart even de enige tempel van Chinatown laten zien – bleek ie ook open te kunnen zijn! Ik kon er namelijk de vorige keer wel gewoon omheen lopen, maar het was niet te zien dat ie ook “open” kon zijn.
We kijken naar binnen, maar ho! we moeten eigenlijk 100 yen betalen om naar binnen te mogen. We gooien allebei 100 yen in het spaarpotje naast de ingang en krijgen een kaartje van de vriendelijke mevrouw. Binnen is een altaar met een heleboel kniekussentjes ervoor. Het vrouwtje legt uit dat we plaats moeten nemen en drie keer moeten buigen. Dan moeten we onze naam aan de godin vertellen en nog een keer buigen. Vervolgens mogen we een wens doen (wereldvrede leek ons wel gepast – ik hoop alleen dat ze Nederlands verstaat) en nog wat buigen. Het vrouwtje haast zich naar een balietje en komt terug met een A4′tje met uitleg over Ma Zhu. Ze blijkt heel oud en heel krachtig te zijn. Naarmate ze krachtiger werd kreeg ze steeds indrukwekkender titels; met de wereldvrede moet het dus wel goedkomen. We vertrekken, en al buigend bedankt ze ons voor ons bezoek.
Dat vind ik zo schattig aan dit land: in Europa ben je gewoon de zoveelste klote-toerist, maar in Japan krijg je heel vaak extra aandacht van de toch al erg attent buigende “medewerkers” – zelfs als duidelijk te zien is dat je een toerist bent en dat je dus waarschijnlijk de taal niet eens spreekt (vaak geloven ze er hier trouwens zelf écht in, dus echte medewerkers zijn het niet bij die tempels, maar je snapt wat ik bedoel, toch?)..
December 23rd, 2008 at 7:35
(Misschien beetje offtopic, maar dat deert denk ik niet zoveel?)
Japanse snelwegen:
http://www.darkroastedblend.com/2008/12/astounding-japanese-highways-bridges.html
January 3rd, 2009 at 5:39
Die roze dingen zijn lekker! vooral met red bean paste aight w00t!