26  Nov
Werken?

De Japanse getrouwd-met-de-zaak-arbeidsmentaliteit is op mij niet zo van toepassing. Nouja, met twee maaltijden per dag bij RIKEN zit ik er natuurlijk tot ná het eten, dus in principe ben ik best lang op het werk, maar het kan veel erger. Er zijn er die om tien uur ’s avonds nog steeds zitten te werken, en dan niet eens bij wijze van uitzondering. Voor sommigen omdat ze hun werk zo interessant vinden, het blijven immers wetenschappers, voor anderen omdat ze niet voor lul willen staan tegenover hun collega’s door dagelijks om zes uur weg te gaan. Op woensdagen wordt door een of andere afdeling omgeroepen dat je om half zes weg moet gaan (met “thank you for your cooperation” er achteraan :D ). Dat je niet te hard werkt enzo. Niemand gaat echt om half zes weg, want dan ben je de eerste en enige… Maar ik kan me best voorstellen dat mensen tot laat willen blijven om hun werk af te krijgen, want op sommige dagen stelt het bedrijf alles in het werk om te zorgen dat de werknemers niet kunnen werken.

Morgen heb ik als ik overal naartoe ga een vergadering, een seminar, een informeel praatje met degene die het seminar geeft, en als klap op de vuurpijl een brandoefening. En dan is het de bedoeling dat je je niet alleen laat evacueren en tellen, maar dat je ook nog bij de daaropvolgende interessante activiteiten betrokken bent. Je mag met brandblussers oefenen (ik vraag me af of je er ook een watergevecht mee mag houden) en als je het tot het einde volhoudt krijg je bij wijze van twijfelachtige beloning een noodrantsoen (net een basisschool… als je lief speelt krijg je een stickertje :P ). Gewone Japanse porties zijn voor mij al een noodrantsoen, dus ik vraag me af hoeveel daar in zit…

Overigens is – behalve de evacuatie van het gebouw – deelname aan de brandoefening niet verplicht. Niets is hier verplicht. De mailtjes die dergelijke activiteiten aankondigen bevatten altijd een vriendelijk verzoek om in groten getale op te komen dagen voor de activiteit in kwestie. En in hetzelfde mailtje wordt dat verzoek dan minstens 3x herhaald – niet “verplicht”, maar je hebt heel wat uit te leggen als je niet komt; een beetje die boodschap. Als je je werk leuk vindt sla je natuurlijk zoveel mogelijk van dit soort dingen over, en om te weten hoeveel je kunt missen is er een aantal handige vuistregels.

  1. Als de grote baas bij de meeting is kun je het beter niet overslaan.
  2. Maar als de helft van je collega’s ook niet gaat geldt regel 1 niet meer.
  3. De altijd informatieloze vrijdagochtendmeeting (09:00, da’s onmenselijk… en hij is écht informatieloos) mag je altijd overslaan, behalve als er net die week een mailtje is gestuurd dat er weer mensen naar die meeting moeten komen.
  4. Seminars van gastsprekers mag je niet overslaan als de spreker door de grote baas wordt aangekondigd.
  5. Seminars van medewerkers mag je niet overslaan als het onderwerp iets met jouw onderzoeksonderwerp te maken heeft of als je de spreker een beetje kent. Seminars van Japanse medewerkers wil je in de regel overslaan omdat het Engels nauwelijks te volgen is, maar het eerste deel van regel 5 geldt nog steeds.
  6. Van alles waar je volgens regel 1 t/m 5 niet per se naartoe hoeft, kun je ongeveer 25-50% veilig overslaan als je net doet of je het heel druk hebt met je project en het “vergeten” bent. Maar zodra mensen moeilijke vragen gaan stellen (als in: “ga jij nog naar *vul iets in*? Ik heb je al zo vaak niet bij *vul hetzelfde in* gezien…”) moet je je weer een paar keer vertonen.

En als je met behulp van deze regels zoveel mogelijk tijd voor echt werk hebt vrijgemaakt is het te hopen dat er geen brandoefeningen of herdenkingsplechtigheden voor proefdieren (!) worden gehouden (gelukkig alleen voor de proefdieronderzoekers, dat dan weer wel). Dan kun je misschien je werk nog afkrijgen, en is de grote baas wiens meetings je altijd plechtig bijwoont extra blij met je…

Filed under Japan, RIKEN. Date: November 26, 2008, 11:11 pm | 5 Comments »

5 Responses

  1. MIer Says:

    Ja bij mijn stage moet je ook altijd tussen alle vergaderingen en lezingen door je werk nog zien af te krijgen. Gelukkig heb ik nu tijd om mijn verslag te schrijven.

  2. bart Says:

    ……..herdenkingsplechtigheden voor proefdieren (!) ………….??

  3. Z Says:

    hilarisch.

  4. Z Says:

    Btw!

    Die proefdier plechtigheden.. heb je daar wellis iets van gezien? Of is dat gewoon een soort spijtbetuiging dat ze dood of pijn moesten lijden ofzo?

    Al die dingen in je stuk zijn zo typisch :P

  5. Joost Says:

    Heh ik ben zelf niet naar die herdenking toegeweest, maar het had vast iets te maken met het stilstaan bij de dieren die je opoffert bij je onderzoek enzo. Alles dient hier plechtig te gebeuren, dus ook het gebruik van proefdieren…

Leave a Comment

Your comment