Voor ik begin over de Japanse politiek moet ik even een potentieel misverstand de wereld uit helpen: Japan is niet dat land waar ze al vechtend het parlementsgebouw uitrollen. Dat zijn andere Aziaten. De Japanners zijn bijna nog ergere polderaars dan wij en houden er altijd twee meningen op na: honne, dat wat je echt denkt, en tatemae, dat wat je tegen anderen zegt dat je denkt. Dat houden ze vol tot in het parlement!
En er zijn nog meer dingen aan de hand met de Japanse politiek. De minister-president zit tegenwoordig zelden zijn ambtstermijn uit, maar stapt vaak om een willekeurige reden na maximaal een jaartje regeren op om vervangen te worden door iemand uit z’n eigen partij. Da’s toch altijd dezelfde partij, want sinds de jaren vijftig is altijd dezelfde partij de baas geweest in Japan. De grondwet is ondanks herhaalde pogingen daartoe sinds 1946, toen ie onder druk van de Geallieerden werd opgesteld, niet gewijzigd, omdat dat veel te moeilijk is door de regels in diezelfde grondwet. Je kunt zeggen wat je wilt, maar het is wel een stabiel land… (de regerende partij is natuurlijk hartstikke blij met de status quo en hen is er dus niets aan gelegen iets te veranderen aan de regels van het spel)
Campagne voeren
Als je nog steeds denkt dat politiek bedrijven in Japan iets leuks is om te doen (in Nederland lijkt het me al niets, maar hier…), wacht maar tot je hoort hoe je verkozen wordt. Om verkozen te worden moet je natuurlijk campagne voeren, anders gaat niemand op je stemmen. Maar de regels daarvoor zijn onmogelijk. En de gevolgen zijn bovendien behoorlijk lachwekkend.
Zo zijn kandidaten in campagnetijd aan allerlei regels gebonden. Ze mogen maar een beperkt aantal toespraken houden, mogen alleen bepaalde geschreven materialen verspreiden en ook het vullen van de campagnekas is strak gereguleerd. En als de campagne is begonnen mag je geen nieuwe campagnewebsites openen, en je oude website niet aanpassen. Kortom: campagne voeren met geschreven tekst wordt ontzettend ontmoedigd.
Direct gevolg: face-to-face campagne. Op “mijn” station stonden twee kandidaten (geen idee voor wat voor verkiezing) met een paar hulpjes uitgebreid naar de forensen te buigen en wie ze maar aannam kreeg een flyertje in z’n handen gedrukt door één van de buighulpjes. Da’s een rotklusje, want als je hier alles aanneemt wat je aangereikt krijgt krijg je op een wandeling van 10 minuten zoveel troep in je handen gedrukt dat je het niet meer kunt dragen, dus bijna niemand neemt meer dingen aan op straat (tenzij het hippe plastic (reclame)waaiers zijn, want die zijn handig als het warm is). Om beurten nam één van de kandidaten de megafoon ter hand om de passerende mensen te overtuigen een bepaald hokje in te kleuren op hun stembiljet.
Ik kan me moeilijk voorstellen dat mensen hierdoor echt over de streep getrokken worden, want de boodschap is niet veel meer dan “Ik ben kandidaat Jan Jansen en doe u hierbij het nederige verzoek of u alstublieft op mij wilt stemmen, geëerde kiezer, dan zou u een eenvoudige kandidaat heel gelukkig maken” etc etc. Niks inhoud, gewoon je gezicht laten zien, omdat dat het enige is dat je hier kunt doen met die gekke regels van ze.
Behalve op het station staan met hulpjes en megafoons staat de kandidaat nog een middel ter beschikking: rondrijden in een luidsprekerwagen. En dan maar de hele dag hetzelfde riedeltje omroepen. Volgens mij worden de Japanners er doodziek van dat de hele tijd mensen zonder boodschap (al buigend) huna andacht proberen te trekken. En het komt de regerende partij natuurlijk prima uit dat de tegenstanders hun standpunten niet goed voor het voetlicht kunnen brengen…
Radio
Ik heb trouwens via de bnn-site een mp3-tje van m’n stukje radio bemachtigd; een linkje daarnaar staat in het bijbehorende blog stukje (klikkie hier).
October 25th, 2008 at 22:20
lol.. ik had een keer een docu gezien (op NL2 ofzo) over de campagne van de vorige premier. En het is idd precies zoals je het beschreef. Met dat bestelbusje met mega PA system op het dak en.. het uiterst nederig verzoeken om stemmen. Erg.. frapant.. allemaal. Al die inhoudsloze pamflettjes enzo.
Zo’n politieke campagne doet me haast denken aan het kiezen van de leerlingenraad op een middelbare school.
October 26th, 2008 at 1:06
leuke radio…..
hoe is het weer bij jou laten we zeggen begin japan?
October 26th, 2008 at 1:15
Het weer begin japan? Ehm… twee klontjes en een wolkje melk
Maar als je het weer tot nu toe bedoelt, da’s eigenlijk prima, heel weinig regen gezien tot nu toe. Klimaat is wel wennen, erg vochtig en benauwd af en toe. Het is wel lekker warm, da’s dan wel weer mooi
October 26th, 2008 at 6:15
Haha, je zou maar zo’n buighulpje zijn….
October 26th, 2008 at 6:21
Ook erg vermakelijk dat radio-interview. Ik kende het verhaal natuurlijk al vanwege je blog, maar toch leuk om even te horen. Hoe zijn die mensen eigenlijk aan je nummer gekomen? Heb je je opgegeven via een website?
October 26th, 2008 at 10:54
Nope, ze hebben mij gevonden via m’n blog. Ik had toen trouwens bijna hun mailtje weggegooid omdat ik dacht dat het spam/reclame was. gelukkig heb ik ‘m toch nog even geopend..