In Nederland heb ik volgens mij twee of drie paraplu’s. Eentje in elke auto, en eentje thuis. Ik heb er in Nederland nooit één gekocht (veelal gekregen bij eerdergenoemde auto’s), maar wel een weggegeven. Okee, eigenlijk was dat Miranda, en technisch gezien is ie gestolen, maar dat is een ander verhaal.
Als het in Nederland regent ga ik met de auto, ik rijd naar mijn bestemming en loop het hele stuk van de parkeerplaats naar de deur door de regen. Als ik de paraplu in de kofferbak zou opzoeken zouden zowel ik als het interieur van de auto een stuk meer water opvangen dan ik tijdens het tochtje door de regen naar mijn eindbestemming zou doen.
Hoe anders is Japan! Bij het minste spettertje vliegen de openslaande paraplu’s je om de oren. Binnen een minuut is het straatbeeld vergeven van de regenschermen. Waar ze ineens vandaan komen? Geen idee. Zonder spetterbescherming voel je je opeens best wel een schlemiel (ook al word je nauwelijks nat met al die andere paraplu’s om je heen)… Ik dacht trouwens dat Nederlanders de enigen waren die met een paraplu fietsten, maar ik had het verkeerd. Ze zijn er hier helemaal op berekend, de meeste paraplu’s zijn namelijk nog doorzichtig ook.
Ik heb weleens aan een Japanse gevraagd waarom dat nou zo zit met die paraplucultuur. Kreeg ik een of ander lulverhaal over kimono’s, dure stoffen en andere argumenten die misschien 200 jaar geleden hout sneden, maar nu echt niet meer kunnen. Het waarom is me dus nog steeds een raadsel.
Het hoe is echter niet te missen: het land is volkomen op de paraplucultuur ingesteld. Je kunt er hier zowat op elke straathoek één kopen. Elke konbini of supermarkt verkoopt paraplu’s, meestal staan ze pal naast de deur. Is er geen konbini in de buurt, dan haal je er een uit de paraplu-automaat (!!!). Ze kosten geen drol, voor één of twee euro heb je er één die langer meegaat dan nodig is om “waar voor je geld” te mogen heten. Kom je met je paraplu uit de regen en wil je ergens naar binnen, dan parkeer je je geliefde paraplu in een speciaal rek. Ik ben in een izakaya geweest waar ze zelfs een soort slotjes hadden waarmee je hem tegen diefstal kon beschermen. Warenhuizen of andere grote winkels hebben een soort apparaat bij de ingang staan waarmee je je ingeklapte paraplu in een soort langwerpige plastic zak kunt steken zodat je niet de hele winkel onder druipt.
Schijnt het zonnetje? Geen probleem – als je een vrouw bent tenminste. Als je namelijk een niet-doorzichtig exemplaar hebt doet ie ook prima dienst als parasol 
Dan nu een bekentenis. In september had ik een leenparaplu van het hostel permanent gebietst. Maar sinds mijn verhuizing begin deze maand moest het er echt een keer van komen… Dus ik heb hier voor het eerst in mijn leven een paraplu aangeschaft. Bij de FamilyMart. Voor 400 yen ben ik de semi-trotse eigenaar van een halfautomatisch regenscherm. Ik hoor er weer helemaal bij. Jeej!
October 17th, 2008 at 16:18
Hee! Leuk om je gisteravond bij BNN op Radio 1 te horen. “Onze man in Japan: Joost Boele”.
Je begrijpt: Flo en ik met onze oortjes in de boxen!
October 17th, 2008 at 16:21
400 yen? wat een luxe!
October 18th, 2008 at 1:20
Wth deed jij op de radio?!
en in hong kong is die paraplu cultuur ook zo :S ook bij het minste spettertje alle paraplus open en wanneer het weer over was waren alle paraplus verdwenen, en ook daar kon je op elke hoek van de straat wel een plu kopen :S
in delft hebben ze trouwens stormbestendige plu’s uitgevonden: http://www.senzumbrellas.com/
als je daarmee in japan gaat lopen dan ben je misschien wel een trendsetter
October 18th, 2008 at 1:36
check trouwens ook de testfilmpjes op de site