Als je weer eens op zo’n punt in je leven bent aangekomen dat je weer een uitdaging kunt gebruiken, moet je voor de gein ’s proberen in Japan een prepaid telefoon te kopen. Ik zweer het je, het is een complot. Het kopen van een mobieltje in Japan is een operatie die met militaire precisie dient te worden gepland en uitgevoerd. Vier telefoonwinkels heb ik bezocht (het door mij verzonnen Japanse woord “priipeedo” bleek godzijdank een echt Japans woord te zijn, anders was het allemaal nog lastiger geworden…) voor ik er eentje vond die ze überhaupt had.
Uitdaging 2: het ding meekrijgen. De winkelbediende die ik aansprak liet me een telefoon zien. Kost 5880 yen. Prima, zei ik. Okee. Hij een papiertje invullen. Daarmee moest ik naar een andere verdieping, naar de andere Softbank-shop. “Je hebt toch wel je registratiekaart bij je hè”
Ik naar beneden. Kaart en briefje laten zien.
“Woon je hier nog (wijzend op adres)?”
“Nee, ik ben deze week verhuisd.” (stom! ik had gewoon ja moeten zeggen!)
“Oew, moeilijk… Wat is je telefoonnummer?”
(ja, slimmerd, waarom denk je dat ik er een wil kopen?) “Weet ik niet, heb ik niet.”
“Telefoonnummer op je werk dan?”
“Weet ik ook niet uit m’n hoofd, maar ik zoek het wel even op met je computer.”
Lang verhaal iets korter, in de hele elektronicazaak geen enkele PC met internet te vinden. Ik naar huis voor paspoort, adres, telefoonnummers, etc. Uurtje later stond ik er weer. Even probeerde ie me nog een abonnement aan te smeren maar gelukkig kon ik ‘m duidelijk maken dat ik toch niet veel zou gaan bellen.
Talloze ingevulde briefjes en irrelevante gegevens later mocht ik een telefoonnummer uit een lijstje van 3 kiezen. Okee, geregeld (090 6011 4913; als je mailt naar mobiel@pcrodent.com krijg ik het op m’n telefoon als een smsje!). Vanaf 14:30 kon ik ‘m op de hogere verdieping ophalen (20 minuutjes wachten).
Lunch gescoord, en Joost weer terug. Telefoon betaald, klantenkaart gekregen (jeej, nog een!), daar ontdekt dat ze alsnog het oude adres hebben gebruikt en er dit keer maar niets van gezegd.
Victorie!
Thuis natuurlijk meteen spelen. Voor het geld is ie echt superdeluxe. Zelfs een Japans-Engels-Japans woordenboek heeft ie. Een camera die je kunt draaien, zodat je ook foto’s van jezelf kunt maken. En in de tijd die ik moest wachten tot ik m’n telefoon kon ophalen zijn ze wel zo vriendelijk geweest het ding op te laden en ‘m op Engels in te stellen. Dat dan weer wel.
U wilt foto’s zien?
October 6th, 2008 at 19:00
Leuk! Lijkt wel een beetje op die Motorola die je had!
Maar dan met touch screen?
October 6th, 2008 at 19:31
Ha! Touchscreen! Je hebt het wel over een telefoon van 5 tientjes he
October 6th, 2008 at 19:52
wat is dat ding eigelijk plat o_O
die e-mail, mocht je kennelijk zelf bepalen welk addres je zou hebben?
het is heel typisch daar.. japanse telefoons hebben zegmaar geen sms functie ze sturen alles met e-mails vandaar dat addres. Ik vraag me dus ook af hoe dat zit als je nou een smsje stuurt.. want ik heb geprobeerd contact met iemand te leggen (fam in osaka) maar volgens mij ontvangen die mijn smsjes gewoon niet.
October 6th, 2008 at 19:57
Ik kan gewoon smsjes ontvangen. M’n emailadres was eigenlijk een hele moeilijke maar ik heb via m’n domeinnaam een redirect daarnaartoe gemaakt. Smsjes versturen naar Nederland was moeilijker, daarvoor heb ik een Engels bedrijf een paar euro betaald voor wat SMS-tegoed, als ik die dan vanaf m’n telefoon een mailtje stuur maken zij er een smsje van. Dan kost smsen naar Nederland net zoveel als wanneer ik in Nederland zou zijn
Dat e-mailen is hier trouwens mega-cheap. Je betaalt per maand 300 yen (ongeveer 2 euro) en dan mag je onbeperkt mailen.
October 7th, 2008 at 1:45
ah ja dat dacht ik al. Het was zeker een adres met softbank o.i.d. erin?
En als het niet aan het ontvangen ligt dan was het dus dat verzenden. Want ik heb nooit wat van ze teruggekregen. Hoe ben je er dan achter gekomen dat je via dat bedrijf die mailtjes kon laten omzetten? Dat vertelden ze erbij neem ik aan?
October 7th, 2008 at 9:12
Ja moeilijknummer@softbank.ne.jp geloof ik. Bedrijf heb ik via internet gevonden. Naar T-mobile en nog een andere provider in NL kan het zelfs gratis, daar heeft elk nummer een “geheim” e-mailadres waar je gewoon naar kunt mailen en dan komt het als smsje binnen. Maar Miranda heeft Tele2… dus even gegoogled naar een dienst die dan wel werkt. Uiteindelijk textmagic.com gevonden.
October 7th, 2008 at 21:54
HayHay,
Hoorde laatst pas van je site, haha, erg leuk om te lezen allemaal! Goed om te horen dat het goed gaat, en mooie mobiel!
De groetjes! (ook van de rest hier)