Als ze hier iets organiseren is het in ieder geval twee dingen: groots en massaal. Groots omdat ze het in één keer goed doen, en massaal omdat zelfs op het kleinste evenement standaard honderden mensen afkomen – zoveel mensen wonen er namelijk in een straal van pak ‘m beet 100 meter. Ik kwam vorige week bijvoorbeeld op een zwerftocht per fiets een of ander (groots en massaal) basisschoolevenement tegen, ook best grappig om te zien (filmpje hier).
Maar gisteren: de Tsuchiura Vuurwerkwedstrijd. Een van de grootste, zo niet de grootste, van het land. Dat beloofde alvast wat… Twee collega’s hadden er een nacht gekampeerd (!) om het beste plekje te bemachtigen. Dat bleek maar goed ook, want op het spektakel kwamen in totaal 800.000 mensen af (!), waarvan 200.000 op hetzelfde veld als wij zaten. Maar wij hadden natuurlijk het beste en verreweg het grootste plekje; een plekje claimen betekent hier dat je het afbakent met wat lint en zeil. Eventueel plak je met schilderstape je naam op het zeil, maar als je gewoon onthoudt waar je plekje was hoeft dat niet – iedereen blijft gewoon netjes van je plekje af. Hyperbeleefd hier… Stel je qua sfeer een combinatie voor tussen Koninginnedag en Oud en Nieuw (zowel de hoeveelheid mensen als hun mentaliteit). En natuurlijk: schoentjes uit op het zeil!
Als je denkt dat je weleens mooi vuurwerk hebt gezien, bijvoorbeeld op Nederland 1 en RTL 4 met oud en nieuw ofzo, vergeet het maar. Die vijf minuutjes knallen op nationale TV haalt het gewoon niet bij de 93 deelnemers (!) die hier twee-en-een-half-uur (!) hun (veel mooiere) creaties de lucht in knallen. Na vijf minuten zei een Japanse: “wauw, dit soort vuurwerk laten ze normaal gesproken pas op het einde zien.” En dan hadden we nog 145 minuten te gaan…
Okee, genoeg reclame. Helaas, je hebt ‘t dit jaar gemist, maar volgend jaar heb je weer een kans. Voor nu moet je het doen met de filmpjes:
Het is bijna 20 minuten filmmateriaal bij elkaar, dus als je het zat wordt – het mooiste spul zit natuurlijk aan het eind. En onthoud, net als bij sommige eerdere filmpjes: in het echt is het nog veel indrukwekkender…!
Leuk detail tenslotte: het Japanse woord voor waar ik heen ben geweest, hanabitaikai, betekent letterlijk (als je de tekens los leest) bloem-vuur-groot-bijeenkomst. Dus.
View the complete post for a translation into English!
English translation
Whenever the Japanese organize something you can be sure of two things: it’s big, and there’s lots of people around. Big, because they believe that if you take the trouble to organize something, you might as well do it properly. Lots of people, because whenever something’s organized, no matter how small the event, hundreds of people show up – that’s just the people living in a 100 meter radius. Last week on a bicycle ride, for instance, I ran into some elementary school sports event (big, and with lots of people around, of course), which was fun to watch for a while (movie: click here).
But yesterday: the Tsuchiura Fireworks Competition. One of the largest, if not the largest, in Japan. Two co-workers had camped in Tsuchiura for a night to ensure we got the best spot. Which turned out to be a good thing, because 800.000 people showed up, of which about 200.000 were on the same riverbank we were on. Of course we had the best seats in the house, and the largest private area as well. In Japan, claiming a spot means marking it with some tape and some plastic sheeting to sit on. Some people even put their name on the sheet, but there’s really no need (as long as they remember which spot they’d claimed): nobody is gonna steal your spot. Extremely polite… To get a feel for the atmosphere, imagine a crossbreed between Koninginnedag (Queen’s day, Dutch holiday, click for Wikipedia page) and the night of the 31st of December. Don’t forget to take off your shoes when going onto the plastic sheet!
If you think you’ve seen nice fireworks, think again. The five minutes of new year’s party crackers you probably had in mind don’t compare to this at all. 93 contestants filled the sky with mindboggling constellations of some of the nicest fireworks around for over two and a half hours. To quote one Japanese woman, five minutes into the contest: “Wow, on the other fireworks displays they only have nice ones like these at the end of the show.” 145 minutes to go…
Alright, commercial break’s over. If this was news to you, you’ve probably missed out on the fun this year, so you’re gonna have to make do with the video and the intention of going to see it next year.
All in all, I’ve shot nearly 20 minutes of film; so if you’re impatient, skip to the end for the best stuff. As with my other movies, remember, it might look cool on film, but it’s way cooler in real life!
One more detail to wrap up this post; the Japanese word for fireworks display, hanabitaikai, literally means flower-fire-big-meeting. (correct me if I’m wrong 
)
October 6th, 2008 at 0:29
dat is erg mooi ja! die muziek hoort steeds bij 1 deelnemer ofzo?
October 6th, 2008 at 0:46
Er waren twee soorten deelnemers. Degenen die voor de echte competitie gingen staken meestal één hele vette vuurpijl per keer af, die hadden geen muziek.
Tussendoor waren er dan shows van een paar minuten, vaak wel met muziek. Niet dat die muziek iets met het vuurwerk te maken had of dat het synchroon liep ofzo, meer om de boel een beetje op te vrolijken
October 8th, 2008 at 17:59
Geweldig! Wat een spektakel; en verging je niet van de rook- en kruitdampen?
October 8th, 2008 at 20:00
Nee hoor, we hadden weliswaar het beste plekje maar dat was toch nog een paar honder meter van de deelnemers verwijderd