(for English see the entire post)
Je kunt je afvragen of Japanners überhaupt naar de Ikea zouden gaan voor hun, ehm… dingen. Maar aangezien westerse spulletjes hier megahip zijn (weet je hoe lastig het is om hier een cool Japans shirt te vinden, terwijl je wordt doodgegooid met (verkeerd gespelde) Engelse shirts…) denk ik niet dat ik al te veel integratiepunten heb verloren door m’n tripje naar m’n favoriete Scandinavische winkelketen vandaag. In de pendelbus tussen het station en de winkel wordt een instructiefilmpje “winkelen bij Ikea vertoond”, met een Zweeds uitziende vrouw die in vloeiend Japans uitlegt hoe het allemaal werkt (“Kantan des-ne?”: “Makkelijk, toch?”). Wij lijken de enigen te zijn die het een raar gezicht vinden (zowel het filmpje zelf als de Cyborg-vrouw erin – kan alleen maar een Cyborg zijn met dat über-nette Japanse accent).
Je gaat natuurlijk niet alleen) voor meubels naar de Ikea. Niet als je humor hebt in ieder geval, en met de goedkope zooi op de welbekende begane grond (“koop me! koop me!”) kom je gegarandeerd met meer spullen terug dan je van tevoren had gedacht. De buit van vandaag:
En tja, die foto’s van Marina en Morana…. dat dóét de Ikea nu eenmaal met mensen… Voor de liefhebber hier nog wat oude foto’s om te laten zien dat het altijd erger kan dan deathmatches met pluche beesten en het overgooien van willekeurige voorwerpen:
Karaoke
Over beschamend gesproken… dat is karaoke in Nederland misschien, maar het valt hier reuze mee. Als je zo goed kunt zingen als ik tenminste (*kuch*). Eivind kneep er helaas à la Brave Sir Robin tussenuit, maar we waren nog steeds met vijf. Eerst een ramen-maaltje scoren in een tent die alleen maar de Beatles draait (echt waar! Alleen maar! Toch een beetje raar in een verder typisch Japanse ramen-tent…) en dan op naar U-Style.
Je meldt je in Japan bij de balie van de karaoketent die meestal vele verdiepingen beslaat. Je zegt met hoeveel je bent en hoe lang je ongeveer blijft, en dan krijg je een stel microfoons mee naar een kamer die alleen voor jou en je groep is. Geen beschamende taferelen in een bar vol wildvreemden dus… Het aanbod aan liedjes is behoorlijk groot. In de duizenden, en ook meer dan genoeg Engelstalige, in tegenstelling tot wat sommige reisgidsen je willen doen geloven. Als je wilt kun je zelfs pizza (of ander eten) laten aanrukken, maar aangezien we maar een uurtje bleven ging die helaas aan m’n neus voorbij… Net zoals de foto’s hiervan aan jullie neus voorbij gaan, want die heb ik niet gemaakt, en met een Siciliaanse in de groep is het filmen van een karaokesessie een levensgevaarlijke zaak – het beeldmateriaal houden jullie tegoed. Het komt zeker, want het is echt heel leuk, dus ik ga het zeker nog een keer doen (als het gehoor van de anderen het houdt tenminste 
)!
English: Ikea & Karaoke
Alright, so one might argue whether proper Japanese people would go to Ikea for their ehm… stuff. However, since western stuff equals hipness in this place (do you know how easy it is to find t-shirts with (misspelled) English text, while cool Japanese ones are sooo hard to find?!) I don’t think I’ve lost too many integration-points by indulging in my favorite Scandinavian shopping experience today. The shuttle bus from Shin-Yokohama station featured a hilarious instructional video “How to shop at Ikea” by a Swedish-looking woman with suspiciously perfect Japanese pronunciation (“Kantan des-ne?“). Of all the people in the bus, we seem to be the only ones who think this woman must be some kind of Cyborg… it just doesn’t seem right.
One really doesn’t just go to Ikea for furniture. Well, not if one is any fun, anyway, and with cheap crap calling out to you from all directions (“buy me, buy me!”), who can resist getting more stuff than they came for? So, today’s loot:
Yeah, you might also have noticed the crazy pictures of Marina & Morana, that’s just what Ikea does to people… Some old pictures to illustrate it can even get worse than plush animal deathmatches and throwing random items at each other:
Karaoke
Speaking of embarassing, we went for karaoke and it was actually not embarassing. Well, I knew that Japanese karaoke was not like the “aaaargh” European/Dutch kind so I wasn’t too afraid of it, especially since I’m quite the singer (*cough*…. oh no! It’s the cafeteria cough again!). Eivind gallantly chickened out though, and beat a very brave retreat but after refilling at the ramen place that only plays The Beatles (!) we were off to U-Style.
Japanese-style karaoke means you check in at a reception and you’re assigned a room, just for your party (so you only embarass yourself in front of your friends!). You pay by the hour, and there’s a karaoke set with lots of (English!) songs on there. We didn’t get any food or drinks in this time, but you can even have them bring pizza etc. over. Unfortunately, no pictures of the karaoke for now (and definitely no video! that would be bad for my health with a Sicilian in there…), so you’ll get those next time I go – there’ll definitely be a next time! If people will agree to hearing me sing again, that is… 
October 28th, 2008 at 1:25
Daim!
October 28th, 2008 at 1:26
nee! niet nog zo’n fleecedeken!
October 28th, 2008 at 3:08
Best handig een wc-borstel. Maar als die “op” is, zou ik toch weer overgaan op toiletpapier!
October 28th, 2008 at 9:16
Haha zelfs de reacties op een ikea-tochtje zijn hilarisch
October 28th, 2008 at 11:02
Well, good I knew you were a smart guy…the sicilians wouldn’t have appreciated it, totally right!!!!
But we’ll go more than one time, for sure!
stay tuned!
October 29th, 2008 at 9:29
oeioei… herkenbaar martijn die zo platgedrukt zit tegen het raam..
die boekenkasten van mij heb ik ook van -heel- dichtbij mogen bestuderen op de weg terug naar huis 
en wth is pruta? een voedselbewaarbak? volgens mij kun je dat niet met die naam in nederland kopen hoor
lol..