Gisteravond door Marina en Morana meegesleurd naar een okonimiyaki-place. Da’s ook een ervaring apart… Okonomiyaki zijn een soort ehm… gerechten. Ze zeggen dat het een kruising tussen een pannekoek en een omelet is, maar dat is onzin. Dus lees maar wat het is en oordeel zelf. Het restaurant is kotatsu-stijl: een kookplaat op je tafel. Bij dezen: de eerste 10-stappen webcursus okonomiyaki-eten.
- Bestel iets van de kaart. Dat krijg je aangeleverd in een soort kom.
- In de kom zitten alle ingrediënten bij elkaar, met een houten lepel elkaar. Hussel alles heel goed door elkaar, er zitten ook vloeibare dingen bij (ei), het moet een soort deeg worden.
- Pak één van de ondoorzichtige metalen potjes die op je tafel staan. Hopelijk pak je degene met de olie erin, anders mag je opnieuw proberen. Pak het kwastje en smeer de kookplaat flink onder.
- Dan maak je met het houten lepeltje een flinkje plak van je ingrediëntensmurrie en die druk je goed plat. Je weet dat je het goed doet als het eruit ziet als iets dat door de verkeerde uitgang je spijsverteringsstelsel heeft verlaten.
- Bak ‘m gaar. Halverwege even omdraaien met de bijgeleverde oversized plamuurmessen.
- Okee, hij is gaar. Pak nu het andere metalen potje met kwastje. Smeer de okonomiyaki flink onder de bruine stroperige smurrie die hierin zit (geen idee wat het is…).
- Pak een metalen potje zonder kwastje maar met mini-gaatje in de zijkant. Schud flink wat groene algendinges op je baksel. Pas als het eruit ziet als een grasveld is het goed.
- Pak het overgebleven ongemarkeerde metalen bakje. Hierbij hoort een soort pincetje. Gooi een berg schilfers uit dit potje op je creatie.
- Hak de okonomiyaki in evenveel stukken als er eters zijn met eerdergenoemde plamuurmessen en geef iedereen zijn stuk.
- Itadakimas! Omdat de Japanners koppig blijven volhouden in het gebruik van hun inferieure eetgerei maar er toch eigenlijk ook de nadelen wel van inzien krijgt iedere gast een mini-plamuurmesje om het eten wat hanteerbaarder te maken. Kunnen ze je net zo goed meteen mes en vork geven, maar dat doen ze dan weer niet…
Edit: O, bijna vergeten erbij te vertellen dat het -ondanks hoe het eruit ziet, maar dat geldt voor meer Japans eten- prima te eten is!
October 23rd, 2008 at 21:13
En bij welke stap moet je dan de azijn toevoegen ….????
October 23rd, 2008 at 21:15
Auw… die deed pijn…
October 23rd, 2008 at 22:13
ik weet al wat we op waggel te eten krijgen.
October 23rd, 2008 at 22:28
Op dat eerste plaatje ziet het er nog wel lekker uit, soort boerenomelet? Alleen op dat tweede plaatje…. dat creeer je normaal gesproken in de vroege uurtjes van het weekend in de wc (als je geluk hebt..)
Eet smakelijk!
October 24th, 2008 at 0:14
ok, als ik de aanwijzingen zien en dan het plaatje, begrijp ik al niet hoe het een uit het ander voort komt.
en die plaatjes Ed, misschien zijn het voor-het-eten en na-het-eten plaatjes?
October 24th, 2008 at 0:25
Bwahaha! De foto’s zijn genomen na resp. stap 5 en stap 8.
En er zitten voor een extra realistisch vroege-uurtjes-van-het-weekend-gevoel een heleboel stukjes in!
October 24th, 2008 at 5:24
Ziet er lekker uit.
October 24th, 2008 at 9:00
tjah..
jullie hadden het best wat netter mogen doen
ik krijg er overigens wel honger van.
wat bestel je nou eigelijk? Ik neem aan dat je op de kaart allemaal setjes ingredienten hebt ofzo.
October 26th, 2008 at 0:54
Dat ziet er nog best goed uit! In Amsterdam zit btw ook een okonomiyaki restaurantje, alleen worden ze daar volledig voor je bereid.
Voor de liefhebber: http://www.japanesepancakeworld.com/