Da’s toch wel even een uitdaging. Maar ik ben nu in ieder geval voorzien voor wat betreft huisvesting.
Voor ik over m’n spannende avontuur vertel eerst even wat achtergrondinfo. Ik had voor de eerste twee weken van m’n verblijf in Japan een “tiny room“gereserveerd bij het Yokohama Hostel Village. Inclusief pakkende slagzin: “Let’s have interesting experience of staying in Japanese tiny room“. Alleen daar zou je het al voor doen toch? Maar goed, de kamer die ik vanaf half september in Tokyo kon hebben ging toch niet door, en nu had ik voor de hele maand september een kamer nodig. Geen probleem, reserveer ik een andere. Het hostel heeft net een nieuw soort kamer, een soort appartement, geschikt en betaalbaar vanaf 30 dagen – precies goed. Ware het niet dat de website een (hoe kan het ook anders) Japanse foutmelding geeft, en e-mailen weinig zin leek te hebben.
Met dat in het achterhoofd, en natuurlijk de aanvullende informatie dat als ik een bedrijf ga opbellen het nooit een vraag uit de categorie “wist u dat u de antwoorden op veelgestelde vragen tegenwoordig ook op onze website kunt vinden?” is, ben je klaar om verder mijn avontuur ingezogen te worden.
Zojuist heb ik mijn eerste (halve) gesprek in het Japans gevoerd. That’s right, ik heb ze opgebeld. Aan de uiterst behulpzame Japanse meneer heb ik eerst in het Japans uitgelegd dat ik Joost heet en uit Nederland kom, en heb ik gevraagd of ie Engels begrijpt. Gelukkig, dat deed ie (zei hij in het Japans, haha), en ondanks dat mijn spreektempo zelfs als ik het afrem nog redelijk hoog is begreep ie bijna alles in één keer. Alleen het verschil tussen 13 en 30 dagen (is in het Engels inderdaad moeilijk te horen) heb ik er in het Japans bij hoeven doen (daarin is het namelijk heel makkelijk te horen). En de helft van wat de beste man terugzei waren Japanse stopwoordjes (“wakarimashita” – begrepen, “~ne” – toch?). Maar toch, ik zeer dankbaar dat het was gelukt om iemand die 8800 kilometer verderop zit iets uit te leggen dat de helft van de Nederlandse belgeiten problemen zou opleveren (“maar meneer, u heeft toch al een reservering? waarom maakt u er dan nog een?”).
Na de foto’s van de Japanse Uilenstede-kloon kan mijn kamer voor september natuurlijk niet achterblijven (kamer is exclusief Japanse vrouwen trouwens, voor ik die flauwe grap voor m’n kiezen krijg 
).
August 19th, 2008 at 0:21
die kamer is wel heel erg klein :S 3 matten?
Ziet er verder wel leuk uit trouwens, en je zit dicht bij het centrum van yokohama. Alleen zit je die 1e maand wel een eind van je stage vandaan.
Waarom vroeg ie eigelijk waarom je nog een reservering maakte?
En hoe spreek je jouw naam nu uit? ヨースツ?
August 19th, 2008 at 8:27
Dat vroeg ie niet hoor, dat zou zo’n Nederlandse belgeit hebben gevraagd. Hij sprak gewoon netjes “st” uit, tot mijn verbazing. Dus over de schrijfwijze weet ik nu nog niks…
August 19th, 2008 at 13:00
Oh mja.. ik had een beetje het idee dat ze dervanuit gingen dat ze zelf wel een vervanging voor je zouden zoeken omdat die andere kamer dus te vervallen kwam.
Ik kan trouwens wel een mailtje sturen naar mijn docent om te vragen hoe je jouw naam schrijft, ze zei namelijk dat je je naam in kana moest schrijven als je een bankrekening opende.
August 19th, 2008 at 14:29
Maarrem kan je dan niet gewoon zelf iets verzinnen? Weten zij veel…
Doen die Aziaten hier ook altijd, die verzinnen een hippe Westerse naam voor zichzelf. Weet jij nog hippe Japans klinkende namen die een beetje op Joost lijken? Yosuke? 