Zoals eerder al opgemerkt zijn er heel veel dingen makkelijker dan het krijgen van een “cool” visum voor Japan. Twee weken geleden waren de immigratiemensen eruit: ik mag komen. Dan krijg ik een stoer certificaat, waarmee ik naar de ambassade moet om m’n visum te krijgen. Maar voordat het Certificate of Eligibility mijn kant op kwam, wilde de “promotion division”, een afdeling van RIKEN waarvan ik nog steeds niet weet waar ‘ie eigenlijk voor is, eerst een door mij én m’n Nederlandse stagebegeleider ondertekend formulier terughebben. Per post. Weer een week verder. Na vijf zenuwslopende dagen (telkens de track-and-trace website F5′en – is ie er al?) kwam een koerier m’n pakje met het certificaat en nog wat dingetjes brengen.
De inhoud van het pakketje: het CoE (hoera!), een document met instructies, twee documenten die erg op elkaar lijken en waar ik niet zoveel van begrijp en drie brochures over het instituut, waarvan twee in het Japans. Nu valt Japans lezen me vies tegen, zoals je eerder hebt kunnen lezen, maar plaatjes kijken is ook best leuk 
Voor de geïnteresseerden hieronder een scan van het felbegeerde certificaat; morgen ga ik ermee naar de ambassade en dan volgt natuurlijk ook een verslag van mijn avonturen aldaar…
Zelfs de envelop waarin ie zat ziet er trouwens al cool uit:
July 15th, 2008 at 20:03
Staat daar nou “Status: Cultural activities”? Je krijgt dus een visum om culturele activiteiten te ondernemen…
Wel cool zo’n documentje, hopen dat je hem niet hoeft in te leveren!