Dingen zouden zo makkelijk kunnen zijn. Je wilt iets leuks doen dat erg duur is, en iemand wil jou daar geld voor geven omdat ze je om wat voor reden dan ook graag willen aanmoedigen dat te gaan doen. Dus je schrijft ze een brief waarin je zegt wat je wilt gaan doen, ze lezen die brief en geven geld.
Dat is tenminste het basisprincipe. Want ik heb ontdekt dat er eindeloos veel variaties op dat thema bestaan. Zoals te verwachten valt wil iedereen voordat ze geld geven wel weten dat ik serieus ben. Geen loze investering. En dus vragen zo om extra documenten. En dus moet ik die opzoeken, regelen of zelf schrijven en erbij doen.
Lullig genoeg heb je daar dus zowat een dagtaak aan. Zo had ik bijvoorbeeld nodig een aanbevelingsbrief van een studentendecaan. Ik wist bijkans niet eens dat er eentje was (blijken er vijf te zijn trouwens, op de hele universiteit), toch wel apart als ze zoveel waarde hechten aan een aanbeveling door een persoon die me de eerste vier jaar van m’n studie nooit heeft gezien omdat ie in een ander gebouw zit (sic). En, verrassing, alle documenten die naar dat fonds gaan wil de decaan ook zien, plus nog wat extra. Daar gaan we weer…
Kijk voor de grap bijvoorbeeld even naar het fotootje hiernaast. Daar zie je 9 A4′tjes liggen, waarvan sommige dubbelzijdig of met nog een velletje eronder. Da’s niet zo heel bijzonder, maar als je bedenkt dat het precies goed krijgen van al die papieren al snel 1 Ã 2 uur kost voor elk van die 9 stapeltjes begin je wel een beetje te begrijpen dat ze altijd zeggen dat je heel erg op tijd moet beginnen met het regelen van zo’n stage. Check ook alle hippe VU-kippen en stempels en handtekeningen! 
Gefrustreerd? Een klein beetje. Maar hey, voor gratis geld laat ik me een hoop welgevallen…
Overigens heeft de decaan in kwestie me uitstekend geholpen met m’n aanvraag, geen kwaad woord daarover dus.
